No i kolejny wyjazd za nami, 13 czerwca nasza drużyna stawiła w wybudowanym pod zamkiem w Chudowie prowizorycznym grodzie. Piątek był dniem witania się i wspólnego biesiadowania przy ogniu z przybyłymi drużynami, siedzieliśmy do późnej nocy opowiadając historie i śpiewając. Jakie było nasze zdziwienie kiedy budząc się rano zauważyliśmy, że płot za naszym namiotem został przesunięty i przybyło tam kilka obozowisk.

            Sobota potwierdziła fakt, że Chudów jest najlepiej zorganizowaną imprezą. Świetnie zapełniony czas, ciekawie zaplanowane bitwy nie pozwalały się nudzić uczestnikom jak i turystom. Podczas trzeciej bitwy będącej inscenizacją spalenia wioski pogan dałem się ponieść emocją i wraz z kilkoma innymi zbrojnymi pognałem za uciekającymi dziewojami. Niestety dała znać o sobie moja nie najlepsza kondycja i po powrocie do obozowiska długo musiałem odpoczywać po tym biegu.

            Razem z Astrid już przed wyjazdem postanowiliśmy spróbować upichcić coś ciekawego na wyjeździe, co zaowocowało pysznym pstrągiem z warzywami upieczonym w glinie. Teraz przymierzamy się do kurczaka.

            Niedzielę zaczęliśmy wspólnym śniadaniem z Golęszcycką Drużyną Dąb, jajecznica z 70 jajek, kiełbasy i cebuli którą dostarczyli organizatorzy wystarczyła mi na prawie cały dzień. Chwila sjesty i kolejny udany dzień, aż żal było się rozjeżdżać. Wielka Sława należy się organizatorom, ja żałuję tylko, że Chudów jest raz w roku.